Sunday, November 04, 2012

Γιορτές "Αη Γιώργη Μεθυστή", στην Σητεία.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Παπαγιαννάδων και η Μορφωτική Στέγη Χαμαιζίου, διοργάνωσαν την 3η Νοεμβρίου δύο πολύ όμορφες εκδηλώσεις στα πλαίσια της εορτής του Αη Γιώργη του Μεθυστή. 
Στους Παπαγιαννάδες το πρωί μετά την λειτουργία, σε ένα πανέμορφο και περοιποιημένο ξωκλήσσι δίπλα στα αμπέλια, οι χωριανοί και ο σύλλογος αναβίωσαν το έθιμο. ΄Εφεραν φαγητά και κρασιά τα οποία προσφέρθηκαν στους παρευρισκόμενους. Τα κρασιά ευλογήθηκαν και όποιος ήθελε μπορούσε να δοκιμάσει τα κρασιά των συγχωριανών του και ανταλλάχθηκαν απόψεις πάνω στην ιδιαιτερότητα του κάθενος. Κλήθηκα από τον σύλλογο για να παράσχω τεχνικές συμβουλές στους παραγωγούς. Είχε κρασιά από την ευρύτερη περιοχή του οροπεδίου και αυτό έγινε με συνοπτικές διαδικασίες για όποιον ήθελε την βοήθεια μου. Γενικά ήταν μια υπέροχη μέρα με τον κόσμο χαρούμενο να συνευρίσκεται σε εορταστικό κλίμα και να ξεφεύγει από την καθημερινότητα. 
Το βράδυ στο Χαμαίζι η εκδήλωση είχε διαφορετικό χαρακτήρα.  Με αφορμή τις επιτυχημένες δοκιμασίες και βραβεύσεις κρασιών που είχαν οργανωθεί από τον Κο Μανόλη Τσικαλάκη τα προηγούμενα χρόνια σε στενό κύκλο,  η μορφωτική στέγη Χαμεζίου είχε την υπέροχη ιδέα να διοργανώσει μια εκδήλωση όπου θα δοκιμαστούν τα νέα κρασιά των παραγωγών της περιοχής και να απονεμηθούν τιμητικά βραβεία. Με μια μικρή συνδρομή ήρθε όλοιπο μικροί - μεγάλοι στο σχολείο του χωριού. Μετά από την δοκιμασία 60 περίπου κρασιών από την κριτική επιτροπή, απονεμήθηκαν βραβεία στα κρασιά που ξεχώρησαν και μετά .... άρχισαν τα βιολιά! (Εξάλλου το Χαμαίζι είναι γνωστό για τα γλέντια του και τους χορευτές του)
Και οι δύο εκδηλώσεις αν και διαφορετικές, ήταν υπέροχες, για όσους είχαν την ευκαιρία να παρευρεθούν. 
Με την αφορμή, μου δίνεται η ευκαιρία να εκφράσω την γνώμη μου για τα κρασιά της περιοχής. 
Όπως ίσως όλοι ξέρετε δραστηριοποιούμαι στο χώρο επαγγελματικά από το 1990 στο εξωτερικό και στην περιοχή μας από το 1995. Πιστεύω στις δυνατότητες του τόπου μας και γι αυτό και άφησα το διάσημο Chateau Margaux για τα μέρη μας. Πιστεύω στον τόπο μας και στα προιόντα του. Σε μια περίοδο απαξίωσης και κοινωνικού μαρασμού προσωπικά βλέπω διέξοδο και είμαι αισιόδοξος. Παρόλα αυτά πολλά από τα κρασιά που δοκίμασα  είχαν οινολογικά προβλήματα και πρέπει σίγουρα να βελτιωθούν αλλά πίσω από τα προβλήματα που κάποιοι άσχετοι μετά λύπης μου χλεύαζαν υπεροπτικά, εγώ βλέπω την τεράστια δυναμική της περιοχής.
Ιδιαίτερα πιστεύω στο Λιάτικο και στις ντόπιες ποικιλίες που αυτές μας κάνουν ξεχωριστούς και όχι κινέζους αντιγραφείς με φτηνές απομιμήσεις στο χώρο του κρασιού.
Γα μένα ήταν έγκλημα να καθοδηγηθούν από άσχετους όλοι οι ανήσυχοι παραγωγοί και να φυτέψουν Syrah, Cabernet Sauvignon και ότι άλλο "εξωτικό" υπήρχε σε μια περιοχή που δεν είχε ιδιαίτερο πρόβλημα φυλλοξήρας. Ποτέ δεν κατάλαβα στα αλήθεια γιατί να διωχθεί το αυθεντικό Λιάτικο και να παράγουμε απομιμήσεις. Θα μου πείτε είναι δύσκολη ποικιλία.... γιατί όχι? στα δύσκολα φαίνεται ο μάστορας.
Προς Θεού, δεν είναι κακό να παράγεις cabernet sauvignon αλλά πρέπει να δώσουμε περισσότερη έμφαση στις ντόπιες ποικιλίες (Λιάτικο, Βουιδόματο, Θραψαθήρι, Πλυτό, Ασύρτικο κ.α.) ιδιαίτερα τώρα που ο κόσμος έχει κουραστεί από τα τύπου γαλλικά κρασιά και η αγορά ζητάει αυθεντικές ελληνικές γεύσεις . 
Για να μην μείνω όμως στα λόγια και στις εύκολες κριτικές, ζήτησα από τους συλλόγους των δύο χωριών να συνδιοργανώσουμε μια ημερίδα μέσα στον χειμώνα, εννοείται δωρεάν και χωρίς επιδοτήσεις παρακολούθησης και λοιπά τέτοια όπου θα γίνει μια κουβέντα γύρω από το κρασί και τις προοπτικές του,  με στόχο να πάρουν μια άλλη γνώμη οι αμπελουργοί στο τι θα πρέπει να καλλιεργηθεί και να βοηθηθούν οι ερασιτέχνες οινοπαραγωγοί  για να έχουν καλύτερα αποτελέσματα.  Το κρασί που φεύγει από την Σητεία, πρέπει να είναι σητειακό με χαρακτήρα και καλό.   Η ρακί, είναι ίσως σε καλύτερα ποιοτικά επίπεδα και γι αυτό μάλλον έχει επικρατήσει του κρασιού. Πρέπει να τονισθεί ότι θα φορολογηθεί και κατά κάποιο τρόπο θα αλλάξει ο τρόπος διάθεσης της. Αλλά και αν  πάλι τα πράγματα με το καθεστώς που διέπει την διάθεση της ρακής παραμείνουν τα ίδια το καλό κρασί αναλογικά έχει καλύτερες τιμές και μέλλον. Είμαι αισιόδοξος γιατί το κρασί είναι προιόν με ιδιαιτερότητα και χαρακτήρα και διαφέρει από παραγωγό σε παραγωγό. Μπορεί για μένα να σωθεί και να μην έχει την τύχη του υπέροχου λαδιού μας που ξεπουλιέται. Αν όλα αυτά βέβαια φαντάζουν δύσκολα, υπάρχουν και οι εύκολοι δρόμοι, να πουλήσουμε τον τόπο μας, να παραδώσουμε τα κλειδιά και να ορίζουν άλλοι για εμάς.  Ο άλλος εύκολος δρόμος που χρόνια πριν πήραμε, το μεγάλο κράτος, κατέρευσε. Τώρα πια για μένα είναι μονόδρομος να σκύψουμε στην σοφία των περήφανων παπούδων μας που έλεγαν τα αγαθά κόποις κτώνται  γιατί τίποτα δεν προσφέρεται αλλά κατακτιέται και κρατιέται με κόπο 

Με εκτίμηση στον σκεπτόμενο αναγνώστη 
Γιάννης Οικονόμου -  Οινοπαραγωγός